'ഗജേന്ദ്രമോക്ഷം'.
രണ്ട് പതിറ്റാണ്ട് നീണ്ട എന്റെ ഭാഷാധ്യാപനം പര്യവസാനിച്ചു. മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ച പോലെ കുട്ടിക്കാലത്ത് കേട്ട് വളർന്ന പുരാണകഥകൾ, അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ, സ്വഭാവ സവിശേഷതകളും സംഭാഷണവും, എന്നിലെ അധ്യാപകനെ പരുവപ്പെടുത്തി, കൂടുതൽ വാചാലനാക്കി എന്ന് തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.പുരാണകഥകളാലും കഥാസന്ദർഭങ്ങളാലും മലയാള പാഠപുസ്തകങ്ങൾ സമ്പന്നമാണല്ലോ.പാഠപുസ്തകത്തിലെ കഥാസന്ദർഭത്തിന് ഉപരിയായുള്ള വസ്തുതകൾ ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ എന്നിൽ നിന്ന് ഒഴുകി വീഴുകയായിരുന്നു എന്ന് സംശയമെന്യേ പറയാം.കുട്ടിക്കാലത്ത് കേട്ട, മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞ ഭാഗവതകഥകളുടെയും അത് ചൊല്ലി തന്ന ആചാര്യന്മാരുടെയും സ്വാധീനം മൂലമാവാം ഏതൊരു പാഠസന്ദർഭത്തെയും സമകാലിക വിഷയങ്ങളുമായി കോർത്തിണക്കുന്നത്, താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നത് എന്റെ ശൈലിയായി തീർന്നത്. ക്ലാസ് എല്ലാവർക്കും അനുഭവവേദ്യമാക്കുവാനുള്ള പൊടിക്കൈകളിൽ ചിലത്. എല്ലാം തന്നെ ആസ്വദിച്ചാണ് പഠിപ്പിക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ,കവിതകളോട് ഒരു പ്രത്യേക താൽപര്യം അന്നും ഇന്നും ഉണ്ട്. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്ന കവയിത്രി സുഗതകുമാരിയുടെ പത്താം ക്ലാസിലെ 'ഗജേന്ദ്രമോക്ഷം' എന്ന കവിതയെക്കുറിച്ച്,അതിന്റെ അധ്യാപന അനുഭവത്ത...